Pristupanje EU i „odliv mozgova“ sa Zapadnog Balkana međusobno se isključuju, smatra autorka teksta „EU nije pošten posrednik u demografiji Zapadnog Balkana“ Alison Keriger (Allison Carragher).
I dok je EU zavisna od radne snage koja dolazi sa Zapadnog Balkana, region je, kao ranije Istočna Evropa, ispražnjen ratom, programima za odlazak na rad u inostranstvo i, sada, „odlivom mozgova“, navodi se.
Svetska banka procenjuje da je iz regiona između 1990. i 2015. emigriralo 4,4 miliona ljudi odnosno gotovo trećina populacije Albanije i Bosne i Hercegovine.
Polovina emigranata iz regiona otišla je u Zapadnu Evropu jer su ekonomski možne zemlje, poput Nemačke, pokušavali da nadoknade manjak radne snage. Sa 1,3 miliona slobodnih radnih mesta i starenjem populacije, Nemačka je 2020. usvojila zakon kojim se olakšava zapošljavanje kvalifikovane imigracije iz zemalja van EU. Preduslov je znanje nemačkog i ekvivalentnost kvalifikacija kojima se favorizuju radnici sa Zapadnog Balkana čije su ekonomije već okrenute Nemačkoj.
Odliv radne snage znači i „veliki novac“. Ekonomista Federik Fubini procenjuje da su zemlje Istočne Evrope i Zapadnog Balkana „ubacile“ više od 200 milijardi evra u ekonomiju Nemačke kroz obrazovanje i obuke mladih radnika koji su se preselili u tu zemlju između 2009. i 2017.
Takođe, radnici sa Zapadnog Balkana obično odlaze da rade na poslovima ispod svoje kvalifikacije koji su u inostranstvu više plaćeni od boljih poslova kod kuće i to „traćenje“ obrazovanja i veština predstavlja gubitak.
„Dok Zapadna Evropa ne prizna svoju ulogu i kao destinacija i kao korisnik ‘odliva mozgova’, EU se ne može smatrati poštenim posrednikom u demografiji Zapadnog Balkana“, navela je autorka.
U tekstu se ukazuje na ekonomske posledice „odliva mozgova“ – manjak kvalifikovanih radnika koči rast i obeshrabruje strane investicije. To je posebno važno u eri korona virusa, kada Zapadnom Balkanu nedostaju zdravstveni radnici koji sada spasavaju živote u Zapadnoj Evropi.